خفه

نه
نمی توانم از تو بگویم
تو از کجا پیدایت شد
تو از کدام خراب شده آمدی که من؛
من دیوانه
من ویران
با تمام دلتنگی های گذشته
حال باید، دلتنگ تو باشم
باید نگاه نگرانم را به راهها بدوزم
برای چه
برای تو ؟
آخر چرا
چرا
" چرا تو را دوست می دارم"

چرا این همه بی تابم برای تو

صدای تو کو
من نیازمند توام
می فهمی دیوانه ی من
آخ
کی میتونه اینو بفهمه
کی ؟
ای کاش خمار هر چیزی بودم
اما خمار تو نه
نه
نه
نه
دارم دیوونه میشم
دیوونه

" دوباره من
دوباره تو
دوباره عشق
دوباره ما "

تو کجایی
تو کجایی

نمی دانم
باید تو را طلب کنم یا نه
تمام استخوان هایم مور مور می شود
معلوم نیست تو هستی یا نه
معلوم نیست
هیچی معلوم نیست
هیچی
خمارم، خمار
کسی پیدا می شه این حس گوربه گور شده ی لعنتی رو بفهمه
آره؟
چه فایده ای دارد فهمیدن
علاج درد ما فهمیدن نیست
درد ما بی درمان است
بی درمان

چاره ای جز خفه شدن نیست
آره
خفه !

قار قار

تو را نیز دوست می دارم

و نیاز من به تو :

به مانند نیاز کلاغ ، به قار قار کردن است !

سایه ی تو

رد رفتن تو

روی سپیدی تمام لحظه ها، به جه مانده

از یکدیگر می گذریم

بی هیچ فراموشی ای

یاد تک تک نفسها

روی تمام دم و بازدم هایمان

تا ابد باقی مانده

روی دیوار

لای دفتر

روی ضربان تمام ...

ردی، اثری، چیزی از تو

باقی مانده

روی تنم

روی وجودم

تو باقی مانده ای

دلتنگی های تو

باقی مانده

لحظه ها با تمام فریاد

گذشته را در خاطر جاری می سازند

تنها نشانه هاست

که برای همیشه باقی مانده

هه ؛

« دارم از یاد می برم که من را همه جا سایه ی تو پیچیده
کاش دردی، تصادفی، چیزی، به فراموشی ام کمک می کرد »

با تمام فراموشی ها

سایه ها از میان برداشتنی نیست

آری

همه جا سایه ی تو پیچیده

همه جا

روی دیوار

لای دفتر

روی ضربان تمام نگاهها

روی تن من

روی تمام وجود من

...